loading...
Wtorek V tygodnia okresu wielkanocnego | czytania na dziś >>

wtorek 11 maja 2021

Dzieje Apostolskie 16,22-34.

Tłum Filipian zwrócił się przeciwko Pawłowi i Sylasowi, a pretorzy kazali zedrzeć z nich szaty i siec ich rózgami.
Po wymierzeniu wielu razów wtrącili ich do więzienia, przykazując strażnikowi, aby ich dobrze pilnował.
Ten, otrzymawszy taki rozkaz, wtrącił ich do wewnętrznego lochu i dla bezpieczeństwa zakuł im nogi w dyby..
O północy Paweł i Sylas modlili się, śpiewając hymny Bogu. A więźniowie im się przysłuchiwali.
Nagle powstało silne trzęsienie ziemi, tak że zachwiały się fundamenty więzienia. Natychmiast otwarły się wszystkie drzwi i ze wszystkich opadły kajdany.
Gdy strażnik zerwał się ze snu i zobaczył drzwi więzienia otwarte, dobył miecza i chciał się zabić, sądząc, że więźniowie uciekli.
«Nie czyń sobie nic złego, bo jesteśmy tu wszyscy!» - krzyknął Paweł na cały głos.
Wtedy tamten zażądał światła, wskoczył do lochu i przypadł drżący do stóp Pawła i Sylasa.
A wyprowadziwszy ich na zewnątrz rzekł: «Panowie, co mam czynić, aby się zbawić?»
«Uwierz w Pana Jezusa – odpowiedzieli mu – a zbawisz siebie i swój dom».
Opowiedzieli więc naukę Pana jemu i wszystkim jego domownikom.
Tej samej godziny w nocy wziął ich z sobą, obmył rany i natychmiast przyjął chrzest wraz z całym swym domem.
Wprowadził ich też do swego mieszkania, zastawił stół i razem z całym domem cieszył się bardzo, że uwierzył Bogu.

Księga Psalmów 138(137),1b-2a.2b-3.7e-8.

Będę Cię sławił, Panie, z całego serca,
bo usłyszałeś słowa ust moich.
Będę śpiewał Ci psalm wobec aniołów,
Oddam Ci pokłon ku Twemu świętemu przybytkowi. I będę dziękował Twemu imieniu za łaskę Twoją i wierność, bo wywyższyłeś ponad wszystko Twoje imię i obietnicę.
Oddam Ci pokłon ku Twemu świętemu przybytkowi. I będę dziękował Twemu imieniu za łaskę Twoją i wierność, bo wywyższyłeś ponad wszystko Twoje imię i obietnicę.
pokłon Ci oddam w Twoim świętym przybytku.  
I będę sławił Twe imię za łaskę i wierność Twoją,
bo ponad wszystko wywyższyłeś Twe imię i obietnicę.
Wysłuchałeś mnie, kiedy Cię wzywałem,

pomnożyłeś moc mojej duszy.
Gdy chodzę wśród utrapienia, Ty zapewniasz mi życie, wbrew gniewowi mych wrogów; wyciągasz swą rękę, Twoja prawica mnie wybawia.
Gdy chodzę wśród utrapienia, Ty podtrzymujesz me życie,
wyciągasz swoją rękę przeciwko gniewowi mych wrogów.
Wybawia mnie Twoja prawica.
Pan za mnie wszystkiego dokona.
Panie, Twa łaska trwa na wieki,
nie porzucaj dzieła rąk Twoich.


Ewangelia wg św. Jana 16,5-11.

Jezus powiedział do swoich uczniów: «Teraz idę do Tego, który Mnie posłał, a nikt z was nie pyta Mnie: "Dokąd idziesz?"
Ale ponieważ to wam powiedziałem, smutek napełnił wam serce.
Jednakże mówię wam prawdę: Pożyteczne jest dla was moje odejście. Bo jeżeli nie odejdę, Paraklet nie przyjdzie do was. A jeżeli odejdę, poślę Go do was.
On zaś, gdy przyjdzie, przekona świat o grzechu, o sprawiedliwości i o sądzie.
O grzechu - bo nie wierzą we Mnie;
o sprawiedliwości zaś - bo idę do Ojca i już Mnie nie ujrzycie;
wreszcie o sądzie - bo władca tego świata został osądzony».

Komentarz Św. Klaudiusz La Colombiere

Sumienie jest dla zacnych ludzi przyjacielem, który sprawia, że przyjemności stają się bardziej odczuwalne, a dobra słodsze. Przede wszystkim jest to wielka pomoc w przeciwnościach. Dlatego jest powiedziane: „Kogo prócz Ciebie mam w niebie? Gdy jestem z Tobą, nie cieszy mnie ziemia” (Ps 73,25)… Sumienie jest sędzią. Niektórzy odmawiają posłuszeństwa temu sędziemu, inni go przekupują, jeszcze inni skazują go na śmierć.
Tak jak głos został dany człowiekowi, aby był tłumaczem jego uczuć i pragnień, tak też poprzez sumienie Bóg uczy nas, jak ocenia każdą rzecz i czego oczekuje od każdego z nas. Ten boski głos tworzy różne wewnętrzne słowa, aby wyrazić lekcje i polecenia, które podoba się Bogu oznajmić swojemu stworzeniu. Jest ono ogniwem łączącym naszą relację z Panem i najzwyklejszym organem, którego używa, aby dotknąć naszych serc i otworzyć swoje przed nami […]
Nic nie ukazuje wyraźniej żarliwego pragnienia Boga, aby doprowadzić ludzi do największego szczęścia, niż sumienie, które im dał, aby służyło im za ich przewodnika. Nie ma nic tak oświeconego, by rozeznać dobro i zło, nic tak wiernego, by nam to pokazać, nic tak naglącego, by skłonić nas do przyjęcia jednego i ucieczki od drugiego. Lecz jeżeli sumienie jest skutkiem Jego miłości, to jest ono także skutkiem Jego gorliwości dla sprawiedliwości. Albowiem to samo sumienie, które jest tak drobiazgowe w odwracaniu nas od złego, jest jeszcze bardzo surowe w karaniu nas za to.



Źródło: http://ewangelia.org/rss/v2/evangelizo_rss-pl.xml



Zapraszamy!!!

Parafia św. Józefa
Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny

----

Msze święte

NIEDZIELE I ŚWIĘTA:

------------------

DNI POWSZEDNIE:

-----------------

więcej informacji ...